Өлең, жыр, ақындар

Лақап ат кімде бар?

Мына көзiм көрдi,
Бес оқушы болды;
«Бiрге» оқитын –
Бiр,
«Екiге» оқыр –
Екi,
«Үшке» оқыр –
Үш,
«Төртке» оқыр –
Төрт,
«Беске» оқыр –
Бес...
«Маңыз шықпас еш» –
Деп Екi мен Бiрдi
Оқуынан қуды.
Жаман болды бұл,
Екi мен Бiр
Бұзық болып жүр.
Түнде болсын,
Күндiз,
Жасағаны қылмыс.
Бұзықтарды тыңдап,
Болу үшiн жұмбақ.
Өздерiне лақап
Қойып алды атақ.
Бiлмеу үшiн басқа
Сот та,
Дос та,
Қас та,
«Компаниясы» Бiрдi
Мына атынан бiлдi:
«Жалқы»,
«Жалғыз»,
«Дара»,
«Жеке»,
«Сыңар»,
«Саяқ...» – дедi...
Қалмады одан Екi.
Оған да сай лақап
Тақты былай атақ:
«Қос»,
«Жұп»,
«Пар»,
«Дуэт»,
«Егiз...»
Ендi оны солай деңiз...
Қонбаған соң ақыл,
Екi менен Бiр
Өстiп жүрiп жатыр.
Ал,
Үш пен Төрт, Бесiң
Бұзылады несiн?
Болған соң мол ақыл,
Үлгерiмi жақсы,
Оқу оқып жатыр.
Содан-дағы болар,
Лақап атсыз олар.


Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Саумал

  • 0
  • 0

Саумал сауып күбiге
Апам қымыз пiседi.
Көп кiсi кеп күнiне
Үйден қымыз iшедi.

Толық

Түйе неге көңілсіз?

  • 0
  • 0

Ой-һой, шiркiн, көктем,
Салтанатты неткен!
Жатыр əне – мысық,
Баурында төрт мысық.

Толық

Қой дегенге қоймаған соң...

  • 0
  • 0

Шектен шыққан ала бөтен,
Балтай қорқақ бала екен.
Өңi кетер сұп-сұр болып,
Десең

Толық