Өлең, жыр, ақындар

Ана тілім

Ана тілім,
Дана тілім!
Татыған таңдайыма дара шырын,
Аяулы ақ сүтісің анашымның.
Мен сенің құдіретіннің арқасында,
Өмірге бересімін, аласымын.
Мен сенің құдіретіңе басымды иіп,
Сенімен сөйлеу үшін жаратылдым.
Мен саған бір қиянат жасап жүрсем,
Тәніңнің жазылмайтын жарасымын.
Жараңды сылып таста ушықтырмай,
Сан ғасыр сақтап келген жан асылым.
Бір Алла сый ғып берген жан асылым!
Дария дана тілім, ана тілім.
Сенімен өршіл бабам ұран салып,
Қапастың тіліп түскен қара түнің.
Ұрпақтан ұрпақтарға мұра болып,
Өзінсің артта мәңгі қалатыным.
Пірсіз бен ділсіздердің кесірінен,
Қайырылды-ау қауырсыны қанатымның.


Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Қарттық осы

  • 0
  • 0

Өмір сырын қандай жан ұға алады?,
Ұға алмастан барлығын құп алады.
Жарқылдатып жасындай бірте-бірте,
Сөндіред те қатардан шығарады.

Толық

Хан кене отырған қара тас басында

  • 0
  • 0

Кеп тұрмын Қордайдағы Майтөбеге,
Майтөбе білгендерге жай төбе ме?
Түңліктей төбедегі қара тастың,
Сыры да мәлім емес байтақ елге.

Толық

Ой да жоқ, ойландырған арман да жоқ

  • 0
  • 0

Ой да жоқ, ойландырған арман да жоқ,
Армандап мейірім шөлім қанған да жоқ.
Тойымсыз құзғын құлқын шоқымаған,
Жалғанда өлексе де қалған да жоқ.

Толық