Жұмбақ жан

Қызықсың-ау, ақындар, қызықсың-ау,
Қызып кетсең, қияңқы, бұзықсың-ау.
Бірақ, қимай жауды да жамандыққа,
Шақырасың арамды адамдыққа.
Жылағанмен қосылып жылап бірге,
Қартаясың қайғырып бір-ақ күнде.
Қуанышқа жүрегің жалау болып,
Кетесің-ау бір сәтте алау болып.
Бар сырыңды ортаға жайып салып,
Кейде бұдан қаласың айыпталып.

---