Өлең, жыр, ақындар

Астана, мен де сенің азаматың

  • admin
  • 03.01.2024
  • 0
  • 0
  • 405
Астана, мен де сенің азаматың,
Келдім бе көбейтуге қазақ атын.
Келдім бе көбейсің деп әлде ақыны,
Өлмес жыр, өмір жайлы жаза алатын.
Әйтеуір келдім жақсы үмітпенен,
Ешкім жоқ, қой бар деп үгіттеген.
Алқына адым санап асқан бел мен,
Ауыр жол артта қалды жүріп келген.
Білмеймін сеніміңнен шығамын ба?
Ақ толқын араластым ұлы ағынға.
Тербелген теңіз-жырдың дауылпазы,
Мұқағали даусы тұр құлағымда.
«Тыңда, – деп, – ей, бәтшағар», – жекіреді,
Бұлттай желп-желп етіп көкірегі.
Жансыз жыр жазар болсаң, дейді маған,
Өз жырың өз атыңды өшіреді.
Дүдәмал осы ойдың жетегінде,
Есіл күн есеңгіреп өтеді ме?
Желқом сап жаушы мінген жүйріктердей,
Тағдырым әлде мазақ етеді ме?
Арзи ма арығаным, жүдегенім,
Жүдесем, табар ма екен жүрек емін?!
Келешек кеудесінде күмбір қағып,
Менің де тұрар ма екен бір өлең.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Дүниенің жыртығы бір жамалар

  • 0
  • 0

Дүниенің жыртығы бір жамалар,
Тек мен емес, солай деген даналар.
«Бақытсызбын» деп айтпағын, бауырым,
Бақ құсы да сені бір күн сағалар.

Толық

Гүл екенсің, аңқытқан гүл иісін

  • 0
  • 0

Гүл екенсің, аңқытқан гүл иісін,
Кеудем толы әлі де тұр иісің.
Жанап өтті жанымнан
Жүрегіме

Толық

Жалғанда, мына жалғанда

  • 0
  • 0

Жалғанда, мына жалғанда,
Жүргеннің бәрі арманда.
Жұлдызы, бағы жанғанда,
Талабы тасты жарғанда.

Толық

Қарап көріңіз

Басқа да жазбалар