Өлең, жыр, ақындар

Ақын қызға

  • admin
  • 05.01.2024
  • 0
  • 0
  • 385
Өртеді-ау өлеңдерің өзегімді,
Дат, құрбым, берші менің кезегімді.
Кептелген көмейіңе сөз атымын,
Жүрегім айтпасаң да сезе білді.
Өзгеден, білем сенде басым қайғы,
Қашанда қас-қабағың ашылмайды.
Іштегі от-жалыны сыртқа шықпай,
Арыны сендей жанның басылмайды.
Тастаған екі бөліп егескенін,
Ұрпағы Өтегеннің емес пе едің?
Кейбірде ақындықтан батырлығың,
Басым боп көзіме де елестедің.
Көзіме елестедің, елестедің,
Аз емес елесіңмен кеңескенім.
Сұңқар ең семсер қанат, қанатыңнан,
Күтемін семсер жүзді жел ескенін.
Ақындық – батырлықсыз өлі дене,
Өлеңнің отсыз қазір көбі неге...
Күркіреп көкте жасын ойнақ салмай,
Көбесі көк бұлттың сөгіле ме?
Көбесін көк бұлттың сөкпеген соң,
Күркіреп көктен нөсер төкпеген соң.
Сарғаяр жасыл бағың,
Шындық та сол,
Шырқырап бір ақыны өтпеген соң.
Жасын от жанарыңда жарқылдайды,
Дауысың дауылпаздай саңқылдайды.
Халқы үшін ғасыр туған қас жүйріктер,
Артым ор, алдым жар деп алқынбайды.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Көп дегенім болса да

  • 0
  • 0

Көп дегенім болса да,
Дөп дегенім болмады.
Бақыт шіркін қонса да,
Көңіл шіркін толмады.

Толық

Арманым жоқ

  • 0
  • 0

Тәуелсіздікке тағзым етіп бүгілдім,
Тыныштығы үшін көрген күнімнің.
Тыныштығы үшін сүмбіл түнімнің.
Ай мүйізді, ашатұяқ құдайы,

Толық

Алла тең, ешкімді артық жаратпаған

  • 0
  • 0

Алла тең, ешкімді артық жаратпаған,
Туған жоқ елден ерек қанатты адам.
Кеудесін керіп тұрған біреу көрсем,
Жел кеуде сорлы ма деп қарап қалам.

Толық

Қарап көріңіз