Өлмегенге мінеки, жаз да келді – Қанипа Бұғыбаева

Өлмегенге мінеки, жаз да келді,
Толтырып аққуменен қазға көлді.
Өлең менен өмірге ғашық көңіл,
Өтіп кетер мынау шақ, қозғал енді...
Елес бермей тұрғанда күз көзіңе,
Аққулардың қосылшы тізбегіне.
Заманы аумай тұрғанда бұл көңілдің,
Қайтпайсың ба бір барып қыз кезіңе...
Күйіңменен баяғы қозғал, көңіл,
Құлазуды тек саған жазған ба өмір.
Ақ самалмен тағы да сырласайық,
Келе бермес әмісе жаз дәурен бұл.
Ақырғы рет өзіңе қарап үркек,
Жаз құшақта жалындап жанармын тек.
Біз біткен соң мұнда түк болмағандай,
Орнымызды әппақ қар жабар бүркеп...