Өлең, жыр, ақындар

Мен – менмін

  • admin
  • 07.01.2024
  • 0
  • 0
  • 321
Бір-ақ рет жаратылған,
Өз үнім өз кеудемде таратылған.
Не болды құйысқанға қыстырылсам?
Садаға кетсін атақ ар атынан!
Ешкімнің керек емес мадағы да,
Қажетсіз жылы, суық қабағы да.
Ілессе, сөз ілесер, білем оны,
Жүрген жоқ шөп ілесіп балағыма...
«Өзіңе сен,
Өзіңнің күшіңе сен»,
Күшіңе сен,
Істеген ісіңе сен.
Бұл жолда құлағанмен, жылағанмен,
Жүрмейсің еш уақытта түсіп еңсең.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Өтіпті-ау, жеңгей, дәуренің

  • 0
  • 0

Өтіпті-ау, жеңгей, дәуренің,
Арман ғой енді бәрі де.
Көзіңнен ұшқан сәуленің,
Нұрлысы-ай, шіркін, әлі де.

Толық

Бір-бірінің қазанын сапырысып

  • 0
  • 0

Бір-бірінің қазанын сапырысып,
Бірін-бірі жататын шақырысып.
Кетсем бе екен ауылға көктем шыға,
Қайтатұғын біраз күн қатық ішіп.

Толық

Жүрегі перне жан едім

  • 0
  • 0

Алдыма алып әлпештеп, жасымнан шерткен сырласым,
Жүрегім менің бар болса, пернең боп сенің жырласын.
Жырламай қалар сор перне шанағы бір күн сынғасын,
Жырламай қалар сор жүрек соғуы бір күн тынғасын.

Толық

Қарап көріңіз