Сәмбі тал

Тамырлап тақыр шөлге өніп,
Желегін жайып желге өріп,
Жапанда жалғыз сәмбі тал,
Сыңсиды баяу тербеліп.
Нәр алып таңның шығынан,
Шырқырап айтар шыбық ән.
Тағдырға налып шағынған,
Мұң-зарыңды ұғынам.
Мұнар мен мұңға малынып,
Желегін желпіп жамылып,
Көктен кеп түскен Тәңірдей
Дара нұр көзге шалынып.

---