Өлең, жыр, ақындар

Ит өлім

  • admin
  • 07.01.2024
  • 0
  • 0
  • 654
Рас болса өмірге адам боп келгенің,
Адам болып, адал өл, ит өліммен өлмегін.
Өлексеге таласқан бұралқы иттер секілді,
Ит өлімдер көбейді, жеңілген кім, жеңген кім?
Адам деген ат қайда, қайда адамдық мейірімің,
Қарақшылар қаптап жүр, қанды қолсың кейбірің.
Қара түнді жамылып, қару алып атылып,
Қара қанын ағызып бірін-бірі жейді кім?
Адамды, адам жеп жатыр албасты да, аң да емес,
Дүние үшін бәрі де ата кегім бар демес.
Қаптап кетті ел ішін өкінішті ит өлім,
Қаптап кетті ел ішін қарақшы топ, қанды егес.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Шабыт – шаңырақ

  • 0
  • 0

Шабыт – шаңырақ, сөз – уық, ойың – жайған кереге,
Осы үшеуі жымдасып айналар бүтін денеге.
Қисынсыз шумақ қыстырып, жұлқа тартса желбауды,
Ұятқа өлең қалдырып, шаңырақ түсер төбеңе.

Толық

Адам қонақ өмірге

  • 0
  • 0

Адам қонақ, – деп айтады, – өмірге,
Өмір, онда қуаныш бер көңілге.
Қоштасуға асықпағын ертерек,
Ол қоштасу біздер үшін жеңіл ме?

Толық

Хан кене отырған қара тас басында

  • 0
  • 0

Кеп тұрмын Қордайдағы Майтөбеге,
Майтөбе білгендерге жай төбе ме?
Түңліктей төбедегі қара тастың,
Сыры да мәлім емес байтақ елге.

Толық

Қарап көріңіз