Өлең, жыр, ақындар

Ұмытып жалған дүниені

  • admin
  • 08.01.2024
  • 0
  • 0
  • 460
Ұмытып жалған дүниені,
Өртенген шағың есте ме?
Ұмытпай жүрмін мен сені,
Ұмытылар емес ештеңе.
Араны бөліп айлық жол,
Алыстап менен кетсең де,
Өзіңмен бірге жүремін,
Күн бойы күңгірт кеште де.
Отырсың сен де тыныстап,
Отырмын мен де тыныстап.
Естілер жүрек лүпілі,
Тыңдай алсаң дұрыстап.
Алланың берген адамға,
Қабілетінің шегі жоқ.
Мені ойлап әне біреудің,
Қасынан қаштың жылыстап.
Мен сені көріп отырмын,
Айшылық жерден, алыстан,
Көз алдымда тұрсың сен,
Сол күндей алғаш танысқан.
Бетімді демің шарпыды,
Сергітіп ойдан алысқан.
Жабырқатып жанымды,
Еңсемді басып жанышқан.
Аспан асты, жер беті,
Үйіміз біздің секілді.
Шашыңды сипап елжіреп,
Бетіңе бастым бетімді.
Алланың берген адамға,
Құдіретінің шегі жоқ.
Аллаға бұрсаң ақ адал,
Ықласпен ниетіңді.
Көкірегіңе көз бітіп,
Жарып шығар төсіңді.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Ей, жолаушы

  • 0
  • 0

Сұр дала да сұп-сұр болып тұр қала,
Бау-бақша жоқ, онда өскен ырғала.
Бейуақта сұңқылдаған сұмырай,
Байғыз үні естіледі бір ғана.

Толық

Керек пе, керек жерде мақтана алам

  • 0
  • 0

Керек пе, керек жерде мақтана алам,
Ақын ғып, киелі ғып тапқан анам.
Жалғандық мен бар жерде жалт бұрылып,
Оңбайды аққа қара жаққан адам.

Толық

Көрер бейнет

  • 0
  • 0

Көрер бейнет,
Табар зейнет болмаса,
Бірде ортайып,
Бірде көңіл толмаса.

Толық

Қарап көріңіз

Басқа да жазбалар