Өлең, жыр, ақындар

Қазақстан дабылы

  • 03.02.2016
  • 0
  • 0
  • 5454
Өсе бір түсіп тауларым,
Таси бір түсті көлдерім.
Кеңейе түсіп аспаным,
Көгере түсті жерлерім.
Бұлтсыз күннің шұғыласы
Жайнатып көркін ғаламның,
Даламда тыңнан күй туын,
Көңілін ашты адамның.
Заводта соғып жаңа ырғақ,
Гуледі көрік дауылдай.
Ащы тер құйды жауындай.
Иленді шойын қамырдай.
Колхозды аулым жайлауын
Дүрілдетті трактор.
Төсін тосты нәрлі жер,
Ағылтты ақын дәмді жыр.
Бұл он жылға шыққанда
Қазақстан дабылы,
Жаңа дүние дүбірі,
Жаңа қарқын ағыны.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Күш

  • 0
  • 0

Не деген сұмдық сұрапыл күші ғаламның,
Жігерге біздің толтырған мына даланы.
Көріңдер, әне аждаһа дауыл ышқынған,
Дөңбектей тасты қаңбақтай қуып барады.

Толық

Әркім айтар өз әнін

  • 0
  • 0

Әркім айтар өз әнін өз даусымен,
Көңіл күйін бөлісер сырласымен.
Біреу жақын өзіндей бақыттымен,
Біреу жақын мұңдасы, құрдасымен.

Толық

Жарапазаншы

  • 0
  • 0

«Қазақта ақын бар ма Сүйінбайдай!
Сөздері таудан тасқын құйылғандай.
Білмеймін қайда барын күшті аруақтың,
Пір тұттым Сүйекемді сыйлағандай.

Толық

Қарап көріңіз