Өлең, жыр, ақындар

Қазақстан дабылы

  • 03.02.2016
  • 0
  • 0
  • 5536
Өсе бір түсіп тауларым,
Таси бір түсті көлдерім.
Кеңейе түсіп аспаным,
Көгере түсті жерлерім.
Бұлтсыз күннің шұғыласы
Жайнатып көркін ғаламның,
Даламда тыңнан күй туын,
Көңілін ашты адамның.
Заводта соғып жаңа ырғақ,
Гуледі көрік дауылдай.
Ащы тер құйды жауындай.
Иленді шойын қамырдай.
Колхозды аулым жайлауын
Дүрілдетті трактор.
Төсін тосты нәрлі жер,
Ағылтты ақын дәмді жыр.
Бұл он жылға шыққанда
Қазақстан дабылы,
Жаңа дүние дүбірі,
Жаңа қарқын ағыны.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Базына

  • 0
  • 0

Ашпын, аға, келем жеуге асыңды,
Арнап соған қайрап келем тісімді.
Араным да айдаһардай ашулы,
Зәрін төгіп, жандырып тұр ішімді.

Толық

Күшік

  • 0
  • 0

Күшігім еркелей білетін,
Кейде ол шәуілдеп үретін.
Жата қап аяғын көтерсе
Көргендер еріксіз күлетін.

Толық

Тағы да «Қайратқа»

  • 0
  • 0

«Қайрат қылмай сен жүрсің,
«Қайратым» деп мен жүрмін.
Жеңілумен сен жүрсің,
Жеңеміз деп мен жүрмін», -

Толық

Қарап көріңіз