Өлең, жыр, ақындар

Жалшылар, міне жеңді енді

Ауылда ірі байлардың
Өрісті малы бермеді,
Жалшы еңбегін жатып жеп,
Еңбек заңын көрмеді.
Күндерін көксеп датқалық,
Кеуделерін кернеді.
Малына сеніп күмпиіп,
Арамдар сөйтіп өрледі.
Сайлау болса жылтылдап,
«Мен жағыма кел, - деді.
- Көтеруге бағымды,
Құйыршық болып ер», - деді.
Советті күндеп, өсектеп,
Біле тұра сенбеді.
Қосшы ұйымын құлдар деп,
Кіжініп қолын сермеді.
«Тасқын суға бір тосу»
Дегендей, тосу келді енді.
Партия беріп басшылық
Кедейлер жеке меңгерді.
Байға жасап шабуыл,
Таразысы тең келді.
Тең келмеді - ау басынды,
Малына салып шеңгелді.
Ақ ордасын ойрандап
Жалшылар, міне, жеңді енді,



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Толғақ

  • 0
  • 0

Күнде ертемен айнаға да қараймын,
Әжімдерді таратпақшы боламын.
Шашымды да сулап тұрып тараймын,
Бір кәдеге жаратпақшы боламын.

Толық

Стамбулдан өткенде

  • 0
  • 1

− Стамбулда Ая сопы:
Иман жатта, құран оқы,
Құлшылық ет бір аллаға,
Шек келтірме пайғамбарға.

Толық

Костер әні

  • 0
  • 0

Лаула жан, костерден от лаула, лаула!
Лаула, өрле жалын, омыраула.
Шырқалған, жастық үні қағып канат
Жарыса жалынменен жоғарыла.

Толық

Қарап көріңіз