Алматыға (Екінші өлең)

Ей, Алматы!
Жалқы мұңның жанарындай күз келді
Астанаға... Сосын «Пушкин» бағына.
Қайта айналып келе ме екен бізге енді,
Есіл күндер еске алатын сағына.

Ей, Алматы!
«Пушкин» бағы бүгін сондай көңілсіз.
Шыныменен биылғы күз бөтен бе?
...Хат келді Одан, қала бердім тағы үнсіз,
Кім біледі, бұл да бәлкім бекер ме?..

Ей, Алматы!
Өзің жақтан жеткен хаттың жүрегі –
Сондай ыстық, күйдірді ғой жанымды.
Жалғыз жауап жазғым келді үнемі:
«Сағындым,- деп, сағындым, - деп әніңді!»...

Ей, Алматы!
Аяулысың! Бар демеймін сенде мін.
Жолдар ғой бұл – жүз қуантып, жүз сынар.
Ән-жүрегі тербететін енді Оның,
Сенің күзің ең бақытты күз шығар!