Өлең, жыр, ақындар

Көгершінім

Доспыз біздер қанша жылдан,
Оған күнде шашамын дəн.
Сипалаймын мойынынан,
Аяғының шашағынан.
Маған əбден сеніп болды,
Жалғыз қалсам, серік болды.
Көгершінім сағынған-ау,
Қасыма, əне, келіп қонды.
Зияны жоқ оның жанға,
Ол ереді соңымнан да.
Жолымнан да тосып алып,
Дəн жейді кеп қолымнан да.
Тоңбасын ол жауындарда,
Аман қалсын дауылдарда!
Терезеден еніп қонды ол
Кеудеме мен ауырғанда.


Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Ұшты, ұшты, не ұшты?

  • 0
  • 0

– Ұшты, ұшты, не ұшты?
Лəйлек ұшты! –
Білеміз ғой оны біз,
Шошаң етті қолымыз.

Толық

Мамам

  • 0
  • 0

– Болсаң егер жаман,
Ұрсатын кім саған?
– Мамам!
– Болар күнде алаң,

Толық

Ұятты мен ұятсыз

  • 0
  • 0

Білмейтін бала ұятты –
Ойнауға басы жеткенмен,
Ойлауға басы жетпейтін
Жабайы маймыл сияқты.

Толық