Көкейімде көп сұрақ – Оразбай Байбақұлы

Талап қуам тамұғыңда пісем де,
Өмір осы...
Үйренгенмін кісенге.
Асқақтаған ағайындар сияқты,
Атағыңа шарап құйып ішем бе.

Арым таза, көңілімде сайын көк,
Өз елімде өсіп келем қайың боп.
Шекпен кисем шел баспай ма көзімді,
Күрсінгенді көрмей өтер жайым жоқ.

Етегінен ұстамадым ірінің,
Қырсық шалып қираған жоқ Қырымым.
Байлығыңнан баяндылау тірлігі,
Қарапайым қазекеңнің ұлымын.

Өз ойыма, өз сөзіме егемін,
Талғампазға тағылады неге мін.
Ағайынның ашылмаған күйігін,
Әділдікпен айтып өтсем деп едім.

Көкейімде көмбе сынды сан сұрақ,
Үмітім бе,
Өшпейтұғын шамшырақ.
Адалдықпен ақ қағаздың бетіне,
Өзегімнен өлең жатыр тамшылап.