Қаройдағы ой
- 0
- 0
Түнереді Қаройдың қанды аспаны,
Ой үзілді, ұштасып, жалғаспады.
Сатқындардың, қинайды, төрге өтіп-ап,
Қапылыста жағаға жармасқаны!
Кеудемде жыр қайнағанда
Аппақ асыл сезімдерім,Бір сәт мызғып, көз ілмеді.
Ақ қағазға түсті жырым,
Мейірімдей көзімдегі.
Толқын ойым тербеп мені,
Сәбидейін жөргектегі.
Сұлулықтың сырын саз ғып,
Адамдықты келбеттеді.
Кеңістіктің жылы демі,
Мәңгі көктем нұры ма еді?
Ақ қар жапқан ақшаңқан тау,
Арманымның шыңы ма еді?
Жаман пиғыл ұғымы жоқ,
Көңілім шат, сынығы жоқ.
Аспан ашық көрінеді,
Көк айдынның тұнығы боп.
Сандуғаштар сайрағандай,
Ән қалқиды айналамда.
Жұмақ орнап, толғанамын,
Кеудемде жыр қайнағанда!
Пікірлер (0)
Пікір қалдырыңыз
Мен өлеңді құмға жазып бастағам
- 0
- 0
Жылдар өтті... көп ғадетті тастағам,
Асуларым көп-ақ әлі аспаған.
Жан баласы жазбаған жыр жазсам деп,
Жастық емес, қағаз-қалам жастанам.
Ақ әжем менің бар еді
- 0
- 0
Ақ әжем менің бар еді,
Аңқасы кеппес шілдеде.
Ораза тұтып жүретін,
Аспан айналған күнде де.
Қарап көріңіз
Басқа да жазбалар
Пікірлер
-
Кәусар
Күшті -
★Fati★
```2026``` -
Сех
Керемет
- Оразбай Сарыбаев
- Виктор Франкл
- Карл Густав Юнг
- Эрих Фромм
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі