Өлең, жыр, ақындар

Күн нұрына шомылармын азанғы...

Күн нұрына шомылармын азанғы...
Мына іңір алды менің мазамды.
Көше көзі...
Көлік көзі...
Қыз көзі...
Жалыққанмын жарықтардан жасанды.
Қараша үй, далам менің аңсаған,
Сенің ғазиз пейіліңе тамсанам.
Сағындым мен жүректерді сағынған,
Сағындым мен жұлдыздарды самсаған.
Қайда қазір көкшіл бозғыл айлы түн?
Сағындым мен аққулардың айдынын.
Сені көрдім, о, тәкаппар жарықтар!
Көшесінен сол баяғы қайғының.


Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Мұң патшасы

  • 0
  • 0

Қарап тұрған жалғыз жанар тесіле,
Ай көзінен сіңдіріп мұң төсіме.
Тәнсіз жүрек ақтара сап қайғысын,
Төне қалды бұлт көйлегін шешіне.

Толық

Алматым

  • 0
  • 0

Алматым,
аңдаусызда маған ұқсап қалғаныңды біліп пе едің,
бүгін тағы
кәрі ағаштар еңіретіп сүйектерін

Толық

Шөлің қанбас толғандай ма шай шерге...

  • 0
  • 0

Шөлің қанбас толғандай ма шай шерге,
Құшақтай алмай созады қолын Ай жерге.
Мен өзіңді, мен өзімді жоғалттым,
Қай ғасырда? Қай заманда? Қай жерде?

Толық