Өлең, жыр, ақындар

От кеудеме үңілем

  • admin
  • 22.04.2024
  • 0
  • 0
  • 430
Мені тағы ұйықтатпады қинай мұңым,
Дос боп отыр жалғыздыққа қимай түнім.
Мына әлем қаншалықты кең болғанмен,
От жүрегім соншалықты сыймайтының...
Сезімімді бұлтқа орап күнді құштым,
Соққысында құлап барам мұңлы күштің.
От кеудемнің мұң құйынған сәулелері,
Аспаныңда жанып тұрған түнгі ұшқын.
Жарығымды сыйдыра алмай мұң көшіне,
Азғырады қара жүрек түн шешіне.
Егер Күннің нұры сөнсе бұлттан қорқып,
Жүрегімді жұлып берем Күн төсіне.
Қайтсем екен, бөрі мұңды, қап, ұлыған!
Шерім жауды қара аспанның жатырынан,
Бөтен кеуде, бөтен оттан қорықпаймын,
Бәлкім, ажал өз кеудемнің лапылынан.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Бұлт жамылған Ай

  • 0
  • 0

Қараушы едім жанарыңа баласынып,
Өтті бәрі түс келді ғой таң асырып.
Жапырағын сұрап жатыр тіленші күз,
Жүрегімді іздеп жүрмін аласұрып.

Толық

Қара шал...

  • 0
  • 0

Жел тербеген жусан, шалғын биіне,
Қарап тұрып сағынышым үйіле,
Асығамын өткеніме кешегі,
Балалығым қалған сонау үйіме.

Толық

Менің аппақ аққуым ұшқан кезде...

  • 0
  • 0

Менің аппақ аққуым ұшқан кезде
Жыр кеудемде жұмыр ет езілген күн.
Біздің аспан сағынып жылағанда
Қанатымның сынғанын сезінгенмін.

Толық