Таулық мінез
- 0
- 0
Қой, жаным, қызығумен ерме маған,
Мен болсам құштарлыққа көнген адам.
Кірпігім шарасыздан айқасқанша
Осынау мазасыздау халде қалам.
Сурет
Жұлқылайды жапырақты жел ерке,Қоңыр мақпал жамылады кең өлке.
Алтын самай қайыңдарды қалғы деп
Етегiнен тартқылайды көлеңке.
Ай да туды айшығындай пүлiштiң,
Күмбез көкте көзiн ашты мың ұшқын.
Көкжиектi қимай сiңiп барады
Көк шыңдарға кiрпiк тiреп күмiс күн.
Бүкiл дала тыныштыққа бөлендi,
Кешкi нұрлар майдай ерiп жөнелдi.
Аспандайын дәптерiне түн – ақын
Жұлдыздармен жазып жатыр өлеңдi.
Пікірлер (1)
Пікір қалдырыңыз
Өлiм деген iс болды үйреншiктi
- 0
- 0
Өлiм деген iс болды үйреншiктi:
бүгiн де бiр жас қыршын үйден шықты,
жыламсырап тiрлiк тұр жасты көзбен
iшкен сәби секiлдi күйген сүттi.
Қарап көріңіз
Басқа да жазбалар
Пікірлер
-
Гүлфайруз
Өте жақсы өлең -
гульмира
жақсы -
гульмира
тамаша -
Жансая
Уау
Ччаааааа
Ппппаари