Ренжиді

Ерте тұрып Шекербек,
Төрт тауығын ұстады.
Қамап, қашып кетер, – деп,
Туғызбақ боп қыстады.
– Мамам мұны көрсін тек,
Қуантайын әпкемді.
Бес жұмыртқа болсын,– деп,
Қоразды да ап келді.
Қораз оған араз ба,
Тыпырлайды кетем деп, –
Туасың, – деп, – қоразға,
Босатпай тұр Шекербек.

---