Ершат Баймолдин бауырыма арнадым – Zhanserik Akbyrkit

Ершат Баймолдин бауырыма!
****
Айта алам ба?
Жүрегімнің бар сырын айта алам ба?
Төгіліп сыр шашқанмен жай табам ба?
Мәпелеп есейтіп ап, қан жылатқан
Қатігез, қайшы өмірім қайталанбас!?
Өкініш өртей бердің өзегімді!
Сынаушым сынаған ғой, төземде енді?!
Сырымды адамға айтсам мысқылдады!
Сезінушім сеземін сезеріңді
Өкіріп, өкінгеннен пайда бар ма?
Қайғы жеп, хандар журсе,-
жай адамға?
Сараң сөзді тыңдайтын құлақтар көп,
Жан даусыңды еститін адам бар ма?
Пендемін, артық кетсем кешіріңдер!
Кешірушім, бір Өзің кешіре гөр!
Сырым саған әйгілі, бар күнамда
Есіркеушім, пендеңді есіркей көр!

Ерсінәлі бауырыммен аңгімелесіп отырғандағы шыққан өлең
19.07.24 Астана қаласы