Сарыағаш самалы – Сағи Жиенбаев

Қалдың ба ұнатып Сарыағаш самалын,
Жүрекке жидың ба жұпарын даланың?
Оңтүстік аспаны тұратын алаулап,
Одан да отты екен, жас құрбым, жанарың.

Қайырмасы:
Көктемнің балбыраған құрағындай,
Еліктің жаудыраған лағындай.
Балауса балғын жүзім,
Бақытым – бал-қызығым,
Жарығым – жан жұлдызым,
Балқытар Сарыағаштың бұлағындай.

Лебіндей көктемнің мөп-мөлдір ауасы,
Көгілдір таулардың, баулардың арасы.
Жаным-ау, жалғыз-ақ өзің бе гүл атқан –
Құмартқан жүректің мың да бір дауасы.

Қайырмасы:

Жырға да, нұрға да бөленді ән-өлкем,
Өзіңді сағынып тұрамын таңертең.
Жайнатқан аспанды жұлдыздай жарқырап,
Жанымда мәңгілік жүрсеңші, жан еркем.

Қайырмасы: