Анашым – Нұртілеу Әділханұлы

Анашым барым менің ардақтым ,
Бір ортаға басын қосар жан - жақтын .
Анашым бақытым менің ,
Байлығым менің жалғызым.


Анашым
Байқадым ағарыпты самай шашын ,
Ұрпағын қаныңды қарайтқасын ,
Қаншама шаршап ,шалдықсанда ,
Ешкімге де мұнайып сыр айтпасын .

Анашым
Тағдырдың тауқыметін шексен тағы ,
Өмірге қасқайып ,қарсы келсен тағы.
Күлімдеп, жайнап жүрсен тағы,
Боларсын көңілімнің кербез таңы.

Анашым
Бүгін жүзіне көп қарадым әжім түскен,
Тез ентігетін болыпсын жай жүрістен .
Көздеріне қарадым қайғы түскен ,
Айралмадым қос жанарды қара күзден.


Анашым
Отыршы кәне қасыма ,
Сырласайықшы ішіндеген жасырма .
Қайғынды сақтама ішіне ,
Сақтасан созылар ай ,жыл ,ғасырға .

Анашым
Сәл шыда тіреуін боламын ,
Қарсы болсада үлкен қоғамың ,
Сәл шыда өмір сүрер керуеннің боламын ,
Қорғанын боламын ,көзін жоямын тергулі қоғамын .

Анашым
Көзіме бүгін жүдеу көрінесін,
сеземін азарсын маңдай терін төгілгесін.
Еркегіннен не пайда ,
Екі жиенің түрілгесін.

Анашым
Айтшы кәне , неге сонша төзімдісін ,
Енді не болмақ Еркегін екі аяққа сүрінгесін ,
Тоқтат кәне болды жетер ,
Сеземін сенің де екі аяғын ұзаққа жүрілмесін .