Өлең, жыр, ақындар

Көңілдің кейбір сәттері

КӨҢІЛДІҢ КЕЙБІР СӘТТЕРІ

Кеудемді кернегенде ғұмыр әнім,
Пенделік пешенемді ұғынамын.
Кей кезде жырақ көрем өзімді де,
(Кей кезде тіршіліктен түңілемін)
Сынған бір мойынындай құмыраның.
Жанды жеп ішкі сезіп жығылады.
Жығамын, тең түсемін, жығыламын.

Пенделік-ай кей кезде ұсақтаймын,
Армыныммен қиялымды құшақтаймын.
Өмірде жалғандықты көріп тұрып,
Тот басқан қайралмаған пышақтаймын.
Жақсылармен жарасып отырсам да,
Көңілді алады ғой тұсап қайғым.



Пікірлер (1)

Timur_Adilkhan

2012 жылдары жатаған едім...

Пікір қалдырыңыз

Тарбағатай

  • 0
  • 0

Басына бұлт қондырған Тарбағатай,
Бауырына жұрт қондырған Тарбағатай.
Табиғаттың шұғылалы нұрын жайып,
Бойына құт қондырған Тарбағатай.

Толық

Аршыңдай басып адымдап

  • 0
  • 0

Аршыңдай басып адымдап,
О өмір сенде келемін.
Болса да кейде сәттілік,
Бола да бермес дегенім.

Толық

Ақсуат

  • 0
  • 0

Ақсуат деп кім өзіңді атады?
Атауыңда бір ұлылық жатады.
Ақ дегенім жомарттыңың, пейілің,
Суат деген тұнық судың отаны.

Толық

Қарап көріңіз