Өлең, жыр, ақындар

Аға жолы

Кең пейілің, бағалы сөзің көркем,
Ізіңмен келем, аға, жүрген жолмен.
Өзіңдей жан табылмас бұл ғұмырда,
Биік тұлға, мен үшін асқар бел ең.

Сөзің қуат, жүрекке от боп қонған,
Талайға үлгі, талайға жарық болған.
Өмірдің мәнін ұқтырдың өз ісіңмен,
Рухыңдағы адалдық алтын қордан.

Тірлікте шексіз сынақтан өттің төзіп,
Жаныңа ілестірмей күмән-күдік.
Біреуге ауыр, біреуге қиын тағдырды,
Жымиып қана еңсердің ізгілік қып.

Мейіріміңмен жаныма жылу төгілген,
Жарқын еттің өмірімді ақыл-кеңесіңмен.
Жабырқасам, көңілге дем беретін,
Аға, арта берсін сенің әр күн несібең.

Сабырдың өзі сенен шабыт алған,
Жуылып күмән, өзендей тұнып арман.
Сен бар, аға, жолым да жеңілдейді,
Басыңнан бақ таймасын, асыл ағам.

Биіктік деген өлшенбес атақпенен,
Биіктік деген ұлылық жүрекпенен.
Сен соның бәрін бойыңда жиып алған,
Аға, өзің тұрсың көрініп биіктерден.

Жай ғана аға емес асқарымсың,
Жол нұсқар шамшырағым, мақтанымсың.
Тірлікте сүрінсем де құламаймын,
Сен барда тік тұрардай батпанымсың.

Артыңнан ерген ұрпақ рухтанып,
Есімің жаңғырады уақыт алып.
Аға, сен барда мен де биіктеймін,
Биігің тұрсын мәңгілік шырақтанып.

Автор: Оразбай Сарыбаев



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз


Қарап көріңіз