Мың бір арман – Оразбай Сарыбаев

Қалықтап қиялымнан
Мың бір арман,
Жеткізер емес,
Қусам да мен соңынан.
Бүгін емес,
Болашаққа сенім артып,
Неліктен ертеңімнен
Еш сый алмағам?

Көрмесем де
Талай нұрлы таңдарды,
Жетем деуден
Шаршамадым арманды.
Сынсам да сүрініп,
Қайта тұрып жүгірдім,
Сөнбесін деп
Жүректегі шамдарды.

Қанша арман
Адасса да жолдардан,
Сорлы арманды
Сақтап жүрмін ойлардан.
Мүмкін, өмір
Сын да емес, үміт те,
Мүмкін бәрі
Басталмақ биік сындардан.

Кейде түннің
Қарасын да сүйем мен,
Сырлы қараңғы
Сиқыр берген күйіммен.
Түн болмаса,
Қайдан білмем жарықты,
Жарық болмаса,
Өлең де жоқ еді иемнен.

Бақыт деген
Бір-ақ сәттік тыныштық,
Бірде тіпті
Көз жасы мен тұр құшып.
Жетпей қалсам,
Өкініштен жыламан,
Сол арманның
Өзі маған ып-ыстық.

Тәтті ме, әлде
Ащы тағдыр қылышы,
Жалғыз-ақ күш,
Мендегі шабыт тынысы.
Мың бір арман
Сыймаса да ішіме,
Сыйғыздым бәрін жырыма,
Жеткізбесең арман құрышы.

Автор: Оразбай Сарыбаев