Уақыт

Абат уақыт шырмалып,
Шіліңгір ыстыққа оранды.
Айдың сұлбасы сұрланып,
Меңдетіп барады жараңды.

Табытқа салынған бақыт,
Өрмелеп барады көрден.
Тоқтамас сырғыма уақыт,
Кеше де, бүгін де өлген…

Өледі ол, өлімнің иісі,
Ауаға шашырап кетті.
Тұманға бөккен ми іші,
Тағы да уақыт өтті…