Періште

Жапырақ мұң,
Құлайды жер бетін көмкеріп,
Сағыныш нілімен.
Недеген тәп-тәтті еркелік,
Ақ мамық қар жауды түнімен.
Таң атса,
Миллилон періште
Ақ қарда асыр сап ойнап жүр.
Солақай жел соғып теріске,
Періште жолдарын лайлап жүр.
Тым қысқа,
Уақыттың бұрымы кесілді.
Күн батып таң атты,
Періште дегенім қыз екен кекілді,
Қолында ыдысы
Су жаққа баратты.