Аманқарағай

Жан-жағының бәрі бақ,
Бәрін оған сыйлаған.
Әттең, сараң табиғат
Бір өзенін қимаған.

Пікірлер (0)

Қең далада көсіле,
Күркіреген Есілім.
Қонған жырдай төсіме
Есіл сенің есімің.

Полицейлер талай іздеп түйлікті,
Әрбір жерге жолдамалар құйғытты.
Томскийдің түрмесінен қашқанда,
Осы бір үй жасырыпты Кировты.

Еді онда күн боран,
Вокзал басы бір дүлей.
Ажал жақын тұр ма оған...
Қалды әкем үндемей.