Күз демі

Шалқар егін шалқиды тудай
Шайқалғанда жел жетіп.
Толқиды бидай, толқиды тынбай
Даланы дәнмен тербетіп.
Түндерде беті дуылдап от боп,
Жалындап дала жанады.
Найзағай жерде зуылдап жоқ боп,
Жұлдыздар жерде ағады.
Сол оттар көшкен түн ішінде
Егіншінің іздері.
Сары ала бауырсақ иісіндей
Қытықтайды күз демі.
* * *
Теңіз-ау, сенің долданған
Мінезің тентек әбес тым.
Төсіңнен бұлт торлаған
Жағаңа тегі әуеспін.
Емес бұл менің қорқуым,
Ашулы ала көзіңнен.
Ойнақы жеңіл толқының,
Алысқан талай өзіммен.
Шашы бейне толқының,
Көріп ем бір қыз жаңада,
Бермейді жанға сол тыным,
Ғашық қып алыс жағаға.