Бәйгеде – Сәли Садуақас

Бір шақырым – көмбеміз,
Жарысуға келгеміз.
Жүрек жарды қуаныш,
Көңіл бүгін көл – теңіз.
Болғандықтан тыныштық,
Міне осылай ұйыстық.
Белгіленген орында,
Қаздай қатар тұрыстық.
Жанарлары от шашқан
Шабандозбыз топтасқан.
Тұрдық сәтке,
Танауды
Тартып қойып қос-қостан.
Жолықпағай тіл–сұққа,
Сәтсіздікке – қырсыққа.
Деп тілеймін, көк тайым,
Үйіріледі ұршықша.
Мейірімі телегей,
Төрешіміз төбедей –
«Ал!» дегенде-ақ жөнелгем
Зымыраған жебедей.
Құлдыраңдап тай көгім,
Шықты алдына бәйгенің.
Деп келемін ішімнен.
Тәлейім бар, әй менің...
Көбік шашып есірді,
Қолтық жазып көсілді.
Бірақ, тағы шығарды
Жол ортада кесірді.
Ауыл бар-ды бөктерде,
Жылқы жатқан беткейде.
Тартты солай тай көгім,
Дәл тұсына жеткенде.
Қанжілік боп терледі,
Дөйдалаға өрледі.
Бұрсам-дағы күшпенен,
Маған ырық бермеді.
Тізгінімен алысып,
Қалды қолым қарысып.
Артымдағы балалар,
Өте шықты жарысып.
* * *
Асып қырдың сай-белін,
Жетегімде тай көгім.
Келдім жаяу көмбеге,
Ең соңында бәйгенің.
Түтін шығып төбемнен,
Сөгіс алдым көп елден.
Содан бері қорқамын,
Сыңар езу дегеннен.