«9» бен «1» – Сәли Садуақас

Аламын деп билікті,
«9» қатты ширықты.
Түк таба алмай ақыры,
«1»-ге барып килікті.
– «9» деген жоянмын,
Барша санға аянмын.
Менсінбеймін тұрқыңды,
Сирағындай қоянның.
Мақтанышым – көптігім,
Домалағыш ептімін.
Молайтуға тимейді,
Мендей сенің септігің.
Ауырымын салмақтың,
Топтан озған саңлақпын.
Сондықтанда сандардың,
Атаманы болмақпын.
Цифр еді ақылды,
«1» бұған бас қатырды.
Көршісі «0» пақырды
Берекеге шақырды.
– Қосайын дәм – тұзымды,
Түсірмейін жүзіңді.
Деп «0»
«1»-дің барды да,
Оң жағына тізілді.
Берекеге құрылып,
Көрінбей ме ірілік.
«10» болғанын көрдің бе?
«1» менен «0» бірігіп.
Қол –аяғы шолтиып,
Теріс қарап, қоңқиып,
Кішірейіп әп–сәтте,
Қалды «9» шоңқиып.
– Қорламаймын басыңды,
Көргейсің көз жасымды,
деп тоңқаңдап,
«10»-ға енді
«9» цифр бас ұрды.