Бармақ сорғыш бауырым

Жақсы менің Нау інім,
Оған өлең арнадым.
Төртке толған бауырым,
Сорып жүрді бармағын.

«Сорма!» десең, тіпті де,
Тыңдамайды, ұқпайды.
Білмейді ме түкті де,
Бармақтан сүт шықпайды.

Езуінде бармағы,
Күнде бізбен ойнайды.
Кейде, тіпті, алданып,
Сол әдетін қоймайды.

Жасы беске ауса да,
Бармақ сорар саспай түк.
Құр бармағын таусамай,
Сормайды ма тас кәмпит?!