Кеңшілік Мырзабековке

Мінездес мың құбылған теңізбенен,
кезі жоқ
«Мұның қалай?» – дегізбеген...
Тақырып таңдамайды тақуасып:
ат та – өлең,
атан да – өлең,
өгіз де – өлең...
Шайқалып шыққандайын қырға құлжа
найқалып жүргеніне мүлде ырза.
Аты мен заты бірақ сай келмейді:
бірде – кең,
бірде – сараң,
бірде – мырза...