Өлең, жыр, ақындар

Хоронгон

  • 07.02.2016
  • 0
  • 0
  • 1830
(Боки Рахим-Задаға)
Күз салса да құрығын,
Жүдемеген жұтап тал.
Мүйізіндей бұғының,
Бунақталған бұтақтар.
Қарауытқан іңірдей,
Хоронгонның биігі.
Төбесінде тілімдей,
Қалыпты айдың қиығы.
Үндемейді сыр ашып,
Тұйық жеті қат көгі.
Шалқасынан тұр ашық,
Көгілдір көк дәптері.
Жазып жұлдыз өлеңін,
Сол дәптерді тауыспақ.
Бітірген бір бөлегін
Оқиды өзен дауыстап.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Бояулар

  • 0
  • 0

Ақ сәулелер сөйлейді үнсіз,
Ақ аспанның тілі болып.
Көк сәулелер сөйлейді үнсіз,
Көк теңіздің жыры болып.

Толық

Жаркөл бойын жағалап

  • 0
  • 0

Тұрды ертемен көк тұман
Соқты кейін жел үзбей.
Жел көтеріп толқыған,
Жаркөл жайқын теңіздей.

Толық

Зеренді

  • 0
  • 0

Тауың көкке өрлетіп,
Тигізгендей төбемді.
Көліңменен тербетіп,
Көп туғыздың өлеңді.

Толық

Қарап көріңіз