Сүлгі

Ағын сулар көп ақты,
Нөсер құйып өтті де.
Кемпірқосақ жолақты,
Көкжиекті кетті іле.
Бергендей бір далаға әр,
Сан бояулар құбылып.
Мәз-мейрам боп балалар,
Жанымда жүр жүгіріп.
-Аяқ салған алапқа,
Анау тұрған не?-деп ем.
Қарық қылып жауапқа,
Тақ-тақ етті Төлеген.
-Арқа ысқылап көргенмін,
Тұр ғой үйде үлгісі.
Шомылғанда, ол, жердің
Сүртінетін сүлгісі!