Қара Тастағы Жазу

Құдаймын деп ойлама,
Құлақкесті құлысың!..
Күнің бітіп, қаймана,
Тарылады тынысың.
Айнып асыл мұрадың,
Сүйек-сөлің қуарып,
Сөнер жанған шырағың,
Өмір жасың суалып.
Қара жауып аспаның,
Тәнің топырақ құшады.
Қолын бұлғап қас-қағым,
Дүние бұл-бұл ұшады.
Жалған – бәрі!..
Жалғанбыз!
Көр – суық та,
Мола – сыз:
«Біз де Сіздей болғанбыз,
Сіз де Біздей боласыз!»...