Бұғы – Сырбай Мәуленов

Тоқтап қалдық ат сабылтпай,
Кетті бұғы зулап ағып.
Қалды артымда ақша бұлттай
Бір аппақ шаң шудаланып.
Мұнарланып шаң астында,
Қарауытып қалды күндіз.
Жер мен көкті жалғастыра
Барады ағып жалғыз жұлдыз.
Тиіп қолға жаңада ерік
Салғандай ол өзін сынға.
Жалғыз меңдей барады еріп,
Жалғыз нүкте көз ұшында.
Жер дүбірлеп,
Жел гуілдеп,
От ұшады тұяғынан.
Аспанға тік,
Шапшаң атып
Секіреді қия қырдан.
Кім тоқтатып жол бөгейді
Кім алады қарауылға.
Тек дүние дөңгелейді
Тамшы жас боп жанарында.