Жүрген шақта мұнар ойда

Жүрген шақта мұнар ойда,
Лап қойғандай тұла бойға
От келіп.
Өрт сезімді өкіндірген,
Бастан тағы отырмын мен
Өткеріп.
Қанша ызғарға тоңсақ-дағы,
Солған сезім сол шақтағы
Бүр жарып,
Пәк махаббат гүл өрілген,
Бүгін қайта жүрегімнен
Кетті
өніп.
Көөп жылдан соң хабарласып,
Болғандығын маған ғашық
Ақтарды...
Сүйгендігі "естен кеткен"
Рас болса,кештеу жеткен
Хатты алдым.
Кәусар сезім оралмас бұл,
Махаббаты ең алғашқы
Шығар деп.
Сүйген жарға шынымды айтып,
Өткен шақтан сырымды айтып
Ақталдым.
Сол жылдары мен КҮЙКЕНТАЙ,
Мұң шалмаған ол кішкентай жүрегі,
Еркін жүріп,еркелеген,
Сабағын от өртемеген гүл еді.
Ал мен бүгін затымды ұқпас,
Бір қарасам ақынға ұқсас
бір жанмын.
Бойжеткен қыз ал ол болса,
Шәкіртімнің амал қанша бірі еді...