Сарқырама

Сарқырап аққан сарқырамадай бұл сезім,
қалмақшы тіпті сарқыла қалай,
білші өзің?
Арқырап келіп аққанда,
арандай терең шатқалға,
қаныңа қаным құйылды деп біл,
тәніңе тәнім бұйырды деп біл,
көбігін шашып көкірегің шулап жатқанда.
Астаң да кестең ақтүтек судың бораны,
азан да қазан арнаңа сенің соғады,
аймалай соны қарсы алып,
ақберен денең ән салып,
ләззаттан қаның құтырған сайын,
қайғыдан жаның құтылған сайын,
құмарың қанбай жұтынған сайын
мен сені, сәулем, сүйе түсемін соншалық.