Күн батарда – Сырбай Мәуленов

Күткендей көзі талып үйі асыға,
Күн кірді күлімдеп өз ұясына.
Қонды кеп сәулелерден қызғалдақтар
Науша бой найза тастың қиясына.
Еркіне тиіп ерке қыз армандай,
Құшақтап қойынына құз алғандай.
Қымсынып, біреу көріп қоя ма деп,
Ақ беті болады сәл қызарғандай.
Келеді көлегейлі кеш те түсіп,
Тұр құз тас жалын қызды, төске қысып.
Жүрегің ауырғандай шымыр етіп
Сенің де жастық шағың еске түсіп.
* * *
Қызыл гүлдер жанады өрттей,
От жағады түн үзбей.
Реактивтік самолеттер
Аспанды жарқыратады күндіздей.
Қараңғыда жон жаққан нұр
Қызыл теңіз — қызыл бидай.
Айлар бойы толғантқан бір
Жер-ананың қыз-ұлындай.
Жер мен көкті жаңалаған
Гүлдер бітіп қадамына,
Барады адам,
Барады адам,
От көтеріп қараңғыда.