Өлең, жыр, ақындар

Ана туралы жыр

  • 06.03.2016
  • 0
  • 3
  • 33072
Әлемнің жарығын,
Сыйладың сен маған.
Даланың әр гүлін,
Жинадың сен маған.

Сен берген құстардың
Қанатын самғаған
Балалық құштарым
Өзіңе арналған.

Әлдилеп, аялап,
Өсірген жемісің.
Самал жел, сая бақ,
Құшағың мен үшін.

Есейіп кетсем де,
Мен саған сәбимін.
Көңіліңді көктемдей,
Көзіңнен танимын.

Өтеуге борышын
Анашым, жан сырым.
Іздедім сен үшін,
Әлемнің асылын.

Әлемнің байлығын,
Сыйлар ем, кеш мені.
Сыйлар ем ай- күнін,
Қолыма түспеді.

Ете гөр қанағат,
Әзірге берерім.
Балалық махаббат
Балалық жүрегім.

Бол риза, анашым,
Қолдағы осы бар.
Өзіңе арнаған
Әнімді қосып ал.



Пікірлер (3)

Қойшекенов Сыралы

Мен бұл өлеңді анама оқы беремін

алия

өте тамаша жыр аналар естісе бір қуанып қалады деген оидамын

каракат арыстан

оте керемет

Пікір қалдырыңыз

Аманкелді көшесіндегі ой

  • 0
  • 0

Мынау көктем — таудан түскен ақ бұлақ,
Мынау көктем - жаңа оянған жапырақ,
Осы таңда көшесімен өзінің
Менің көкем келеді әлі шапқылап.

Толық

Үйренсең де, ұқсама!

  • 0
  • 0

Құрдастай ойнап онымен,
Інідей жүрдім именіп.
Жаралы сол қолымен
Жіберсе жақтан бір періп.

Толық

Көкше таңы

  • 0
  • 0

Таң ата көрдің бе сен Көкшетауды,
Дейтіндей бұлтсыз аспан жұпар жауды,
Хош иіс жан-жағыңды қоршап алып,
Секілді ақ шымылдық қыздың аулы.

Толық

Қарап көріңіз

Басқа да жазбалар