Өлең, жыр, ақындар

Қолымды алдың

  • 08.05.2016
  • 0
  • 0
  • 4158
Көрік пе едің, айнам-ау, елік пе едің,
Тұтқындалдым өзіңді көріп керім.
Өзіммен өзім болып отырғанда,
Қолымды алдың жымиып келіп менің.

Қолымды алдың, жүрегім дүрсіл қақты,
Жан екенсің биазы, тым көрікті.
Дөңгеленіп бейледік біз екеуміз,
Қош жүректе белгісіз бір сыр жатты.

Уақыттың сынаптай тезін біліп,
Жасамаса жарады сезін бүлік.
Жарасып тұр тұлғаң да, көрікің де,
Жарасып тұр көзіңе көзілдірік.

Көрінген соң көп қыздан дараланып,
Өлең жаздым өзіңе қалам алып.
Ағаң болып өтем мен ақкөңіл қыз,
Шын қарындас болсаң сен маған анық.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Өлең жаздым өзіңе

  • 0
  • 0

Жан сергіткен өзіңсің,тау самалым,
Жетерлігін, білмеймін қашанға әлім?
Өлең жазып өзіңе барам әлі-ақ,
Қарсы алмасың, белгісіз,қарсы аларың.

Толық

Қауыштық-ау ақыры

  • 0
  • 0

Өзің жақтан естимін теңіз демін,
Шалғыннан да таппадым,жоқ іздерің.
Жылы жақтан оралған жыл құсының,
Жанарынан аяулым, сені іздедім.

Толық

Шығайық қырға

  • 0
  • 0

Шығайық қырға, түсіріп еске өткенді,
Күдікшіл көңіл жапырақ сынды көк теңбіл.
Кетейік алыс мойынға орап сағымды,
Айталық біраз сырларды ұмыт кеткен бір.

Толық

Қарап көріңіз