Аңсау
- 0
- 0
Қурай сазы сіңірген дала мұңын,
Жалаң аяқ, жамаулы балалығым!
Сенің үнің аспанға самғаушы еді,
шықпайды енді қарлығып қалада үнім.
Мен оның құшағында,
ол сенің құшағыңда -
алдаймыз өзімізді және... ол байғұстарды;
Біз бұлай азаптап ек қай дұшпанды?!
Армандай ақ сезімнен жаралдың ба,
аққудай айдындағы тарандың да,
боранды Жаңатасты жадыратып,
жарқ еттің Шолпанымдай таң алдында!
Каусара
Күшті рахмет