Шаршадым мен өтірігінен өмірдің

1.Шимай-шатпақ жолдары көп өмірдің
Сол жолдарда тозаң болып төгілдім
Жүрегіме үңілмеген жандарға
Бір бейшара адамдай боп көріндім

2.Лаулай алмай жалынымды сөндірдім
Шиеленіскен шатпағын-ай өмірдің
Түсінуге тырыспаған жандарға
Ашылмаған заңдылықтай көріндім

3.Шаршадым мен өтірігінен өмірдің
Сұм тағдырдың көміріне көмілдім
Көңіліме қаяу салған жандарға
Мен жансыз бір көлеңкедей көріндім

Мен шаршадым өтірігінен өмірдің...

---