Қыз дегенің – Қасен Мөлдір Жұмабайқызы

Абайлап қана сөзіңді жазғың жас бала
Бір қыз үшін барлық жанды ластама
Ойыңды қалқам, жазатын кезде сарала
Ақыл айтып, тек бәлекет бастама

Қыз дегенің сенің анаң кешегі
Олар адал, олар батыл деседі
Сен де болсаң сол анадан туғансын
Қайығында ескегімен еседі

Қыз дегенің қарындасын әдемі
Өзгешелеу, өзге оның әлемі
Сен қамқорсың, сен ағасы дәл оның
Бақытыңның, шаттығыңның дәлелі

Қыз дегенің сенің әпкең сабырлы
Отбасы үшін болар дәйім жалынды
Қалайша сен аяулыңды қиясын?
Қолындағы асылың мен барыңды

Қыз дегенің дос қыздарың, сырласың
Керек кезде тіпті болса мұңдасың
Қалай ғана жамансың деп айтасың?
Қиылып қана қара көзбен тұрғасын

Қыз дегенің өмірдегі асылың
Мейлін тіпті өтсе дағы ғасырын
Жалындаған өлеңіңмен дәлелде
Өтсін деймін өмір берген асуың.