Санасыз қарттар – Бағлан Нұғманов

Осы күнде қарт қайда тəлім берер?
Тəлім бермей, надандарға жүріп ерер.
Даналық жоқ, сана жоқ,
Ойында не бір, маза жоқ.
Ақ сақалды қария, қарап тұрсаң,
Санасыз болып күй кешер бес жастағы бала боп.

Уланған қазақ атасы,
Езіп жүр ғой  малтасын.
Есі кеткен кісідей едіреиіп,
Қайтеді енді қария?
Сайтан деген бір малғұн,
Санасын билеп алғасын.

Ақылы бар жаңа жас,
Ғылым қуар, ой қуар.
Даналық жиып бойына,
Арамдық болмас ойында.
Елі үшін əр қашан жанашыр боп,
Өзін құрбан етеді.
Елім деп зарлап өтеді,
Алашым деп алаң боп қайғыменен.
Асанның күйін кешеді.