Өлең, жыр, ақындар

Қосаяқ

  • 23.03.2018
  • 0
  • 1
  • 6771
Һей! Қосаяқ!
Шара бас.
Жарғақ құлақ
Жалаңаш.
Атаң аты айуан!
Шөп жеместен
Жедің нан.
Нан жеместен
Іштің қан.
Жейсің қашан
Қансыз нан.
Қашан, қашан
Қашаннан,
Ісі айуан
Түсі адам.
Өз денесін улаған,
Өзін сорған сұр жылан.
Жалмауызсың,
Жауызсың.
Сен тозған,
Сен алжыған
Капиталшыл қу қоғам!
Анау айуан
Арық, аш.
Ол қандай жан,
Өзі кім?
Тас қашаған
Жер қазған
Ол өз балаң
Қу қақпас.
Тірісінде көзінің
Әкесіне көр қазған.
Ол жұмысшы жаншылған.
Һей, қосаяқ!
Адамзат.
Анау ұран
Туға, тарт!
Ту
СССР шаншылған
Ұр!
Әкеңді желкелеп.
Кем!
Әкеңді ертерек!
Жеймін десең қансыз нан!



Пікірлер (1)

Дильназ

Жаксы, маган унады. Биз Косаякты алдык.

Пікір қалдырыңыз

Қарындастарыма

  • 1
  • 1

Айтылмай мынау сөзім қалған дағы,
Жоқ болса қыздың теңі - арман дағы.
Жігіттің сырт омынан іші аспаса,
Сол қызға бір қосылған «арлан дағы».

Толық

Сондағы сүйенгенім қай иығың

  • 0
  • 0

Өзенімен, қаласымен Безенген күз.
Кеш еді, келе жатық өзенге біз.
Қайтуға өзенді өрлеп, арал көріп,
М...сыз шығалық деп, кезенгенбіз.

Толық

Ақын мен Мақым

  • 0
  • 0

Мақым деген бақсы болды,
Тамыршы, құмалақшы болды.
Ақ тоқымды жаяр еді,
Бір ысқырып қояр еді.

Толық

Қарап көріңіз

Басқа да жазбалар