Ақын мен Мақым
- 0
- 0
Мақым деген бақсы болды,
Тамыршы, құмалақшы болды.
Ақ тоқымды жаяр еді,
Бір ысқырып қояр еді.
Мақым деген бақсы болды,
Тамыршы, құмалақшы болды.
Ақ тоқымды жаяр еді,
Бір ысқырып қояр еді.
Өшеді үнім... Ал егер шерлі күнде
Ой табалсам домбырам ішегінде,
Ал егерде ықласты жастар тыңдап,
Таңырқаса улы ұзақ сүюіме,
Жалғанды «жазықты» деп жамандадым,
Ол жазықтан өзімді амандадым.
Ойладым да отырдым ел табуға,
Заманнан жақсы досты таба алмадым.
Айупр
Неге п ға