Өлең, жыр, ақындар

Құмырсқа тірлік

  • 01.04.2018
  • 0
  • 0
  • 4302
Жайдақ су екен бұл ғұмыр
тамырсыз шөлде құм жұтқан.
Жаныңды сығып зыр жүгір –
құтылмайсың ажал-шындықтан.
Үміт те – сиқыр елес бір
сағым-жүйріктей зырлаған.
Көрген емеспін мен ешбір
ұстағанын сол бір нұрды адам.
Атар ма жайлы таң алғы –
белгісіз. Жұмбақ бұл қандай?!
Бір алып көкте адамды
қуыршақ қып ойнап тұрғандай.
Ертеңің – тылсым тұңғиық,
жеткізген емес күн елі.
Арман дегенің – бір биік,
жетпейді жан, тек көз тігеді.
Мәні жоқ екен өмірдің,
құмырсқа тірлік – қысқа жіп.
Жайласа да әлем төрін Күн,
жайдырмайды құлаш мыс қалып.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Фрагменттер

  • 0
  • 0

Бірінші әуен
Өлгендермен бірге өліп
қаншама рет түңілдім.
Сосын тағы өлмейтұғын жыр болып

Толық

Жалғыздық

  • 0
  • 0

Қайда, қайда сонау бір кезім менің;
жақсы көріп, дірілдеп көз ілгенім?
Селт етпеймін бұл күнде ештеңеге –
отқа өртеніп кеткен бе сезімдерім?

Толық

Қуаныш пен қорқыныш арасында

  • 0
  • 0

Аяғыңның астындағы балшықта
жауыз бұғып жатқанда,
хош иісті бақтарда
жас сәбиді шырылдатып нұры жеген

Толық

Қарап көріңіз